Τα 8 πράγματα που έμαθα/κράτησα από την ταινία “Iris”.

fashionweekdaily.com

fashionweekdaily.com

Έκτη μέρα του Φεστιβάλ κινηματογράφου «Νύχτες Πρεμιέρας»  και στο σινεμά Ιντεάλ είχαμε παράδοση μαθήματος στυλ από τη μοναδική Iris Apfel.

H Apfel είναι μια εκκεντρική παρουσία στην  “enfant gate” της Νέας Υόρκης, που παρά τα 93 της χρόνια το φανταχτερό της στυλ αποτελεί πηγή έμπνευσης για τον κόσμο της μόδας. Το ιδιαίτερο ντύσιμο και η κοσμοθεωρία της ήταν οι αιτίες που οδήγησαν τον Albert Maysles να δημιουργήσει το ντοκιμαντέρ “Iris”, την τελευταία του σόλο δημιουργία πριν τον πρόσφατο θάνατό του. Στην ταινία παρακολουθούμε την καριέρα, την λαμπερή ζωή της Iris αλλά και τις τρυφερές στιγμές με τον σύζυγό της Carl Apfel. Παρά την απροθυμία της να χαρακτηριστεί  φάρος γνώσης – καθώς θεωρεί τη μόδα προσωπική υπόθεση του καθενός- θα μπορούσαμε να κρατήσουμε ορισμένες σημειώσεις..!

1. Κανόνας πρώτος: Δεν υπάρχουν κανόνες!
Η ίδια δηλώνει ότι για το ντύσιμό της δεν ακολουθεί κανένα κανόνα καθώς είναι σίγουρο ότι θα τον καταργούσε(!), οπότε είναι πραγματικό χάσιμο χρόνου. Όλα εξαρτώνται από το πώς αισθανόμαστε, από το ένστικτο.
2.Στυλιστικός μαξιμαλισμός: Χρώματα και αξεσουάρ.
«Το χρώμα ανασταίνει και τους νεκρούς» αναφέρει χαρακτηριστικά στην κάμερα.
Λατρεύει τα αξεσουάρ, τα μεγάλα κολιέ , τα βραχιόλια, τα περίεργα γυαλιά και τα έντονα κραγιόν. Μία τυπική εμφάνισή της περιλαμβάνει ένα Lanvin φόρεμα από χρυσό, καφέ και γκρι ταφτά, ένα ασημί βραχιόλι του 19ου αιώνα με κεχριμπάρι φορεμένο στο βραχίονα, ένα φαρδύ βραχιόλι με ασήμι, κεχριμπάρι, κοράλλι και τυρκουάζ πέτρες ,ασορτί κολιέ και οπωσδήποτε ένα ζευγάρι υπερμεγέθη  γυαλιά.
3. Η μοναδικότητα είναι το κλειδί της επιτυχίας.
Η Iris παρατηρεί ότι οι άνθρωποι της Νέας Υόρκης φορούν “μια στολή”, θέλουν να είναι διαφορετικοί αλλά στην ουσία δεν το κάνουν. Αν και γίνεται πολύς λόγος περί ατομικότητας, τα δείγματα στυλιστικής συμμόρφωσης είναι περισσότερα. Χιουμοριστικά δηλώνει ότι « θα μπορούσαμε να μαντέψουμε τον ταχυδρομικό κωδικό κάποιου μόνο και μόνο από τα ρούχα του».
4. Η μόδα χρειάζεται προσπάθεια.
Η Apfel περιγράφει τις ώρες για τον εντοπισμό ενός κοσμήματος και τα παζάρια με τους ιδιοκτήτες καταστημάτων πάνω από ύφασμα: «Είναι σκληρή δουλειά,  θα πρέπει πραγματικά να καταβάλεις  μεγάλη προσπάθεια σε αυτό.». Δεν αρκεί όμως μόνο αυτό, το αποτέλεσμα πρέπει να μοιάζει αβίαστο!
5.Είναι προτιμότερο να είμαστε ευτυχισμένοι παρά καλοντυμένοι.
Αυτό! Αν είμαστε ευτυχισμένοι εμείς με το ντύσιμό μας, αρκεί.
6.Το στυλ αντικατοπτρίζεται και στο ίδιο μας το σπίτι.

Θα μπορούσε ποτέ μια τέτοια περσόνα όπως η Iris να μένει σε ένα μίνιμαλ σπίτι;  Σαφώς και όχι! Πίνακες ζωγραφικής, χριστουγεννιάτικα στολίδια, παιδικά παιχνίδια, βαριά ξύλινα έπιπλα, βιβλία είναι διάσπαρτα σε όλο το διαμέρισμά της στην Park Avenue.
7.H ομορφιά είναι υπερεκτιμημένη.

Η Apfel θυμάται να της έχουν πει ότι δεν είναι όμορφη και ποτέ δε θα γίνει, αλλά ότι έχει κάτι πολύ σημαντικότερο, το στυλ της.  Αφοσιώθηκε στο στυλ της, ήξερε ότι για να γίνει ελκυστική και να ξεχωρίσει έπρεπε να το εξελίξει. Δεν την ενοχλούσε που δεν ήταν όμορφη , αυτό που ήθελε είναι να γίνει ενδιαφέρουσα. Εξάλλου με το πέρασμα του χρόνου αυτό μένει.
8.Ίσως το μεγαλύτερο μυστικό είναι να παραμένουμε παιδιά.
Και να μην χάνουμε το χιούμορ και την περιέργειά μας!

Away on the misty river

διαφορετικές τοποθεσίες
διαφορετικές ώρες της ημέρας
κοινά: το ποτάμι, οι γέφυρες, ο (συν)ειρμός

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

Q

S

T

U

Les noces      Jacques  Prévert

Une femme se jette dans une rivière
Cette rivière se jette dans un fleuve
Un homme se jette dans ce fleuve
Et ce fleuve se jette dans la mer
Et la mer rejette sur la terre
Une pipe d’écume
Et la dentelle blanche de ses vagues étalées
Qui brille sous la lune
Cest la robe de la mariée
Simples cadeaux de noces de la grande marée

Ο γάμος

Μια γυναίκα πέφτει σ΄ένα ποτάμι
Και το ποτάμι χύνεται σ΄έναν μεγάλο ποταμό
Ένας άντρας πέφτει σ’ αυτόν τον ποταμό
Κι ο ποταμός πέφτει στη θάλασσα
Κι η θάλασσα με τη σειρά της στέλνει στη στεριά
Ένα σιρίτι αφρού
Και η λευκή δαντέλα των κυμάτων
Που λάμπει κάτω από του φεγγαριού το φως
Κι είν΄η δαντέλα αυτή το φόρεμα της νύφης-
Απλό γαμήλιο δώρο της μεγάλης θάλασσας.


 

Τα 10 πράγματα που έμαθα για το Παρίσι μέσα σε ένα μήνα (και κάτι).

DSC_7086

Στο πρώτο επεισόδιο του Sex and the city η Carrie μας προσγειώνει στην πραγματικότητα του Manhattan –λέμε τώρα-, «We don’t eat breakfast at Tiffany’s and no one has affairs to remember». Παρομοίως στο Παρίσι σπάνια κυκλοφορούμε τα μεσάνυχτα (δε θα έχουμε μέσα να γυρίσουμε σπίτι μας μετά), ούτε χτυπάμε την καραμέλα από την crème brûlée, για να ακούσουμε το ΚΡΑΚ! (έλεος).
1 Στο Παρίσι δε χρειάζεται να κάνεις συνδρομή σε γυμναστήριο. Όχι μόνο γιατί υπάρχουν πάρκα ιδανικότατα για τρέξιμο (Jardin du Luxembourg, Champ de Mars, Jardin des Tuileries, Parc de Sceaux κ.α.), αλλά γιατί το καθημερινό περπάτημα στο λαβυρινθώδες παρισινό μετρό αρκεί για να διατηρηθείς σε φόρμα (γκρινιάζω πολύ για αυτό το μετρό, το ξέρω). Επίσης οι Γάλλοι δεν τα πάνε καλά με τα ασανσέρ απ’ ότι φαίνεται,  οπότε σκαλίτσες που σφίγγουν και τα μπουτάκια.
2  Γενικά το μετρό στο Παρίσι δεν είναι κι ότι καλύτερο υπάρχει. Μυρίζει. Μυρίζει πολύ άσχημα, είναι βρόμικο και κάθε μέρα παίζουμε στοίχημα για το πόση ώρα θα πρέπει να το περιμένουμε. Μου έχει λείψει το γλυκούλι, καθαρό μετρουλάκι της Αθήνας τόσο πολύ !
3 Βέβαια δε μυρίζει όλο το Παρίσι άσχημα. Σε κάθε γωνίτσα, σε κάθε δρομάκι θα υπάρχει κι ένας φούρνος απ’ όπου θα αναβλύζει άρωμα βούτυρο, λιωμένο βούτυρο..μμμμ!
4 Στο φούρνο μην πας να ζητήσεις croissant au chocolat, έχοντας κατά νου τα κρουασανάκια με τη μαύρη σοκολάτα που τρώμε στην Ελλάδα, γιατί θα σε κοιτάνε σαν εξωγήινο, pain au chocolat λέγονται.
5 Στο Παρίσι κασκόλ, φουλάρια, γάντια, καπέλα σκουφιά δε τα φοράμε για στυλ, είναι θέμα επιβίωσης.
6 Οι Παριζιάνοι επιβεβαιώνουν τα στερεότυπα . Σίγουρα θα τους δεις στο δρόμο αγκαλιά με μια μπαγκέτα, ή να καπνίζουν (καπνίζουν πολύ, καπνίζουν ακόμα και μέσα στο μετρό μέχρι βέβαια να τους δει η ασφάλεια), ή να φλερτάρουν.
7 Ένα άλλο θέμα με τους Γάλλους είναι η επικοινωνία. Προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν αγγλικά, ενώ καταλαβαίνουν. Ή μπορεί να γελάσουν μπροστά στα μούτρα σου για την προφορά σου στα γαλλικά (κάνω υπεράνθρωπη προσπάθεια το καημένο) αλλά αυτοί λένε το Hell Έλλ, τον Allan Moore Αλλάν Μουρ, τον Dave Gibbons Ντέιβ Τζιμπόν και τον Burton Μπαρτόν!!
8 Πρέπει να έχεις αυτιά και μάτια συνέχεια ανοιχτά.  Όλου κάπου θα υπάρχει κάποιο live, κάποια έκθεση, διάλεξη, παράσταση, fashion show, festival. Culture is all around us!
9 H μουσική στα μαγαζιά είναι (στο μεγαλύτερο ποσοστό) γαλλική. Πράγμα που σημαίνει: τραγούδια που δεν ξέρεις. Δεν έχει πολύ fun αυτό.
10 Θα συναντήσεις πολλούς Έλληνες, κατά πάσα πιθανότητα θα τους γνωρίζεις κιόλας -μιλώ εκ πείρας 😉 –

Βέβαια όλα αυτά δεν έχουν σημασία, εγώ είμαι γκρινιάρα! Μια βόλτα έξω από τη Notre Dame ή κατά μήκος του Σηκουάνα, στο Quartier Latin ή στη Montmartre, στο Saint Germain, στο Marais ή στα τόσα άλλα μέρη..
το μόνο που θα σκεφτείς είναι «Mon dieu, μένω εδώ !!!»